panole8riambos
funnywheels
aatha
Τον Charlie Kaufman τον ξέραμε σαν έναν πολύ καλό σεναριογράφο με Oscar πρωτότυπου σεναρίου για την «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» και 2 υποψηφιότητες(Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς, Adaptation).
Με την «Συνεκδοχή της Νέας Υόρκης» μας δείχνει και το ταλέντο του και ως σκηνοθέτης.
Παράξενος τίτλος, παράξενη ταινία, ο γνωστός Kaufman.
Το επίπεδο της ταινίας δουλεύει σε μεταφορικό επίπεδο, μας προτρέπει να σκεφτούμε για όλα αυτά που μας βασανίζουν στην ζωή μας.
Ο Philip Seymour Hoffman (Αμφιβολία, Capote) στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός θεατρικού σκηνοθέτη, που μέσω ενός δικού του έργου που θέλει να ανεβάσει, προσπαθεί να καταπολεμήσει τις διάφορες φοβίες του, τα γηρατειά και τον θάνατο.
Δεν ξέρω αν ερμηνευτικά φτάνει στο επίπεδο που του χάρισε το Oscar 1ου Αντρικού ρόλου για το Capote, αλλά εδώ καταφέρνει και αποτυπώνει πάρα πολύ όμορφα στο πρόσωπο του και στο σώμα του τις φοβίες του, την αναζήτηση της ευτυχίας , την καταπολέμηση της μοναξιάς, και την προσπάθειά του να καταφέρει να είναι παρών και να ζει, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Στις ελληνικές αίθουσες κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου.
2 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Πολύ φοβάμαι ότι πρόκειται για μια ταινία που αν και προβληματίζει σε μεγάλο βαθμό κάνει τεράστια κοιλιά στην προσπάθεια να ασχοληθεί με όλα όσα προβληματίζουν την αβυσσαλέα ανθρώπινη φύση. Κάθε πολυσχιδής προσωπικότητα μπορεί να βρει κομμάτια του εαυτού της στην ταινία αλλά νομίζω πως κανείς δεν βιώνει όλα αυτά μέσα σε 2-3 ώρες! Παίρνει μια ζωή για να τα βιώσουμε όλα και το να τα βλέπω μπροστά μου σε τόσο λίγο χρόνο, απλά με εξαντλεί….
Καλημέρα στην φίλη infoscienceaddict,
μα ο σκοπός καθε ταινίας είανια αυτό ακριβώς, να σε προβληματίσει. να σε κανει να αναρωτηθείς.
Δεν ξεκινάς να δεις μια ταινία με σκοπό να σου δώσει απαντήσεις και λύσεις.
Αρα σαν ταινία τον πετυχε τον σκοπό της.
Ευχαριστούμε για το σχόλιο.