Αρχικά αυτό που θυμάμαι είναι πως ο Ζήλος εκείνη την μέρα δεν είχε κανέναν καλό λόγο να πεί για τους Wasted Youth.
Στην ραδιοφωνική εκπομπή που είχε εκείνη την εποχή, αρχές της δεκαετίας του ’80, έπαιζε πράγματα που δεν έπαιζε ο Πετρίδης.
Ο ένας έπαιζε τα “mainstream” underground κι ο άλλος τα…very underground.
O very underground ήταν ο Ζήλος.
Ετσι λοιπόν, εκείνο το απόγευμα άκουσα τους Wasted Youth να παίζουν το “Do the Caveman” ηχογραφημένο ζωντανά στις 6 Δεκεμβρίου του 1982 στο Λονδίνο.
Ηταν μονότονο και κάπως άγριο αλλά πολύ συμπαθητικό.
Αυτό που με έσπρωξε να βγω την άλλη μέρα ψάχνοντας να αγοράσω ότι μπορούσα από αυτή την μπάντα, ήταν…η πληροφορία πως το συγκρότημα διαλύθηκε και αυτό το τραγούδι υπήρχε στα πρώτα 5000 αντίτυπα του τελευταίου τους άλμπουμ, “Beginning of the end“.
Στάθηκα τυχερός.
Όχι μόνο αγόρασα το άλμπουμ με το single (το “Do the Caveman” το διασκεύασαν και οι Ελληνες Brush αργότερα) αλλά βρήκα και το single τους ‘Reach Out’ σε κάποιο ράφι πιο κεί.
Μπορώ να πώ πως το ‘Reach Out’ το «έσκισα» στο παίξιμο.
Και όχι την πρώτη πλευρά, αλλά το flipside που λεγόταν “Gone Midnight”.
Ηταν κάπου στα 1983 λοιπόν.
Την εποχή εκείνη αγόραζες ένα άλμπουμ των Bauhaus και περίμενες ανυπόμονα να βγεί το επόμενο (τότε οι τελευταίοι ήρθαν και έπαιξαν στο σπορτιγκ και μετά διαλύθηκαν)…
Πίσω στους Wasted Youth όμως.
Ο μπαμπάς του μπασίστα τους, Darren Murphy, είχε μία pub στο ανατολικό Λονδίνο κι είχε στήσει εκει μία δισκογραφική εταιρία κι «έκοβε» δισκάκια συγκροτημάτων…
Εκει…υπέγραψαν και οι Wasted Youth.
Ντυμένοι στα μαύρα, ο τραγουδιστής/κιθαρίστας Ken Scott, ο κιθαρίστας Rocco Barker (μετά πήγε στους Flesh For Lulu), ο Nick Nicole στα πλήκτρα, ο Andy Scott στα τύμπανα και ο Darren Murphy έγραψαν το single ‘Jealousy’ και βρέθηκαν στα τσαρτ.
Βασικά ο Ken Scott και ο Andy Scott είχαν προηγουμένως μια πανκ μπάντα, τους Tickets, οι οποίοι συμμετείχαν και στην συλλογή “Live at the Roxy” ενω είχαν κυκλοφορήσει το δισκάκι ‘I’ll Be Your Pin-Up’ στην Bridge House Records που δεν ήταν άλλη από την εταιρία του πατέρα τού Darren Murphy.
(Η pub λεγόταν Bridge House).
Οι δύο Scott διέλυσαν λοιπόν κάποια στιγμή τους Tickets και με τους υπόλοιπους σχημάτισαν τους Wasted Youth γύρω στα 1979.
Το πρώτο τους οπως είπα single είχε τον τίτλο ‘Jealousy’, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1980 και αμέσως έγινε «επιτυχία» διότι άρεσε πολύ στους παραγωγούς του (Αγγλικού) ραδιοφώνου.
Το τραγούδι πήγε για αρκετές εβδομάδες στα ανεξάρτητα charts (#23) και το συγκρότημα ξεκίνησε τις συναυλίες.
Αρχισαν να περιοδεύουν ως η support μπάντα των Only Ones εκ των οποίων ο αρχηγός, Peter Perrett, ανέλαβε και την παραγωγή ενός δεύτερου single, με τίτλο ‘I’ll Remember You’ το οποίο έφτασε στο #19 των ανεξάρτητων τον Ιούλιο του 1980.
Ο «πολύς» Martin Hannett έκανε την παραγωγή του τρίτου τους single, ‘Rebecca’s Room’ (ακούγεται το χεράκι του) που κυκλοφόρησε το 1981.
Μετά από μία περιοδεία με τους.. Classix Nouveau (χαχα…συγγνώμη…) το συγκρότημα κυκλοφόρησε το άλμπουμ ‘Wild And Wandering’ το οποίο έφτασε στο #9 του ανεξάρτητου chart.
Από αυτό το άλμπουμ βγήκαν δύο singles το 1982.
Το “Wildlife” και… το ‘Reach Out’.
Το “Gone Midnight” λοιπόν, στην δεύτερη πλευρά τού‘Reach Out’ και ήταν ένα αργό, σπαραχτικό τραγούδι με πολύ σκοτεινή ατμόσφαιρα που καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να το βρήτε έστω για να το ακούσετε μια φορά..
Το συγκρότημα αποφάσισε να κάνει μια ηρωική έξοδο από τον κόσμο της μιούζικ μπίζνες δίνοντας μια τελευταία συναυλία στο London Victoria Venue και κυκλοφορόντας το «μεταθανάτιο» άλμπουμ τους, “Beginning of the end“.
1 σχόλιο
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο

…also check out for the TEENAGE NARK…he,he,he