Χθες παρακολούθησα μια ταινία με τον τίτλο : 12. Πρόκειται για μια ταινία, ρωσικής παραγωγής από τον Nikita Mikhalkov που εκτός από την σκηνοθεσία υπογράφει και το σενάριο, επίσης παίζει έναν μικρό ρόλο αλλά πάρα πολύ χαρακτηριστικό.
Η υπόθεση της ταινίας έχει να κάνει με 12 ένορκοι ρωσικού δικαστηρίου προσπαθούν να βγάλουν μια απόφαση «αθώος ή ένοχος», για έναν νεαρό Τσετσένο που κατηγορείται μάλλον άδικα, ότι σκότωσε τον Ρώσο πατριό του. Μέσα σε μια σάλα σχολικού γυμναστηρίου (λόγω έργων στο δικαστικό μέγαρο, δεν χρησιμοποιείται η αίθουσα σύσκεψης των ενόρκων), ένας μόνο από τους 12 άνδρες πιστεύει αρχικά στην αθωότητα του παιδιού. Μέσα από τις συζητήσεις που ακολουθούν, η όλη διαδικασία οδηγεί σταδιακά σε μια απόλυτη ανατροπή.
Η ταινία ας πούμε, «δανείζεται» την κεντρική ιδέα του σεναρίου της ταινίας του Sidney Lumet , «12 Angry Men» .
Αλλά μεχρι εκεί, ο σκηνοθέτης αρχίζει και ξετυλίγει το κουβάρι της Ρώσικης σημερινής κοινωνίας, το πώς λειτουργεί η δικαιοσύνη σε μια χώρα που ακόμα έχει κατάλοιπα της κακής διαχείρισης της κομουνιστικής ιδεολογίας.
Πως λειτουργούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Για όλα φταίνε οι ξένοι, οι ναρκομανείς, και κάθε ομάδα ανθρώπων που την έχουν βάλει στο περιθώριο, γενικά για όλα φταίνε πάντα οι άλλοι, ποτέ εμείς.
Αρχίζουμε να γνωρίζουμε τους 12 ενόρκους σαν προσωπικότητες μέσα από τα βιώματα τους, τα οποία τους οδηγούν , μαζί με τα στοιχεία από την ακροαματική διαδικασία στην απόφαση τους.
Υπάρχουν δυνατοί θεατρικοί μονόλογοι, που σε κάνουν κάποια στιγμή να μην σκέφτεσαι αν είναι αθώος ή ένοχος ο κατηγορούμενος, αλλά να έχεις στρέψει την προσοχή σου στις 12 ζωές που βρίσκονται μέσα στην αίθουσα.
Η ταινία έρχεται με μια υποψηφιότητα για Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας(2008), Στο Διεθνές φεστιβαλ κινηματογράφου του Karlovy Vary (2007) το βραβείο κοινού, στα βραβεία Nika για την μουσική της ταινίας και για την καλύτερη ανδρική ερμηνεία στον Sergey Garmash, και τελος το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 2007.
Όπου την βρείτε, απολαύστε την!!!!
2 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο


Πραγματικά πολύ καλή ταινία. Όση ώρα την έβλεπα προσπαθούσα να καταλάβω τι το διαφορετικό είχε. Διαβάζοντας την κριτική σου βρήκα τη λέξη-κλειδί που έψαχνα: “Θεατρικούς διαλόγους”. Αυτό ήταν. Και όπως κάθε καλή παράσταση και η συγκεκριμένη ταινία προκαλεί τη συναισθηματική μέθεξη του θεατή. Αρκεί να βρεις ένα μόνο στοιχείο στον χαρακτήρα του ενός από τους ήρωες για να ταυτιστείς μαζί του. Συγκλονιστικές ερμηνείες.
Σ΄ ευχαριστούμε για το σχόλιο infoscienceaddict. Πράγματι πολύ καλή ταινία!!!!!