Agora – κριτική της ταινίας

Εργαρα το “Agora”…

Το εργο είναι του χιλιανού σκηνοθέτη Alejandro Amenábar (ειχε κάνει και το «Η Θάλασσα μέσα μου»  με τον Javier Bardem).

Το “Agora” προβλήθηκε στη Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2010 αλλά φαντάζομαι πήγε άκλαφτο..μιας και δεν είναι το “Twilight” για να υγράνει τα όνειρα των μικρών κοριτσιών…

Κι όμως…μιλάμε εδώ για ένα επικίνδυνο εγχειρημα (το έργο εννοω), απ αυτά που μπορεί να αφήσουν το σημάδι τους στην καριέρα ενός καλλιτέχνη…

Ας πούμε… ο Sacha Baron Cohen (που όλοι ξέρουμε ως Borat ) αρνήθηκε να παίξει στην ταινία αυτή…(ποιος τωρα…ο Borat….απώλεια σοβαρή…) γιατι το θέμα της είναι καυστικό και θα δημιουργούνταν φασαρίες…

Ετσι λοιπόν, ενώ η κοινωνία μας θεωρεί  καλύτερο το να γελοιοποιεί εθνη και κράτη, ήθη και έθιμα, συνήθειες άλλων κλπ (βλέπε Borat), εχει πρόβλημα να κανει το ίδιο και με τους Χριστιανούς (τους υπόλοιπους τους εχει χεσμένους…)

Αυτό φυσικά, διότι ζουμε σε μια Χριστιανική κοινωνία και θελω να πιστεύω πως το ιδιο γίνεται και με τις άλλες θρησκείες οσον αφορά εμάς…για να ολοκληρωθεί ο κύκλος της θρησκευτικής βλακείας τούτου του πλανήτη.

Τώρα λοιπόν, ας δούμε δύο διαφορετικές περιλήψεις του ίδιου έργου:

Η υποθεση λοιπόν κατά το IMDB είναι αυτή:  “A historical drama set in Roman Egypt, concerning a slave who turns to the rising tide of Christianity in the hopes of pursuing freedom while also falling in love with his master, the famous female philosophy professor and atheist Hypatia of Alexandria.”

Φυσικά, ήτε ο μαλάκας που έγραψε αυτή την περίληψη δεν εχει δει την ταινία και με τα δύο μάτια, ή φοβόταν να γραψει περι τίνος πρόκειται μήπως ο κόσμος δεν θελήσει να δει το έργο…

Ενώ λοιπόν αυτος λέει πως πρόκειται για την ιστορια ενός σκλάβου, στην αρχαία Αιγυπτο, που γινεται Χριστιανός και ερωτευεται την αφέντισσά του η οποία είναι η φιλόσοφος Υπατία της Αλεξάνδριας (προσθέτει ότι ήταν και άθεη…) εγω θα το περιγράψω αλλιώς και πες μου εσυ αν καταλαβες κατι τέτοιο πρίν.

Είναι 319 και οι Χριστιανοί στην Αλεξάνδρια της Αιγύπτου καταστρέφουν ότι ειδωλολατρικό βρεθεί μπροστά τους.

Σαρωνουν τους ειδωλολάτρες και τους ναους τους, καταστρέφουν την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδριας, μετά συνεχίζουν βάζοντας τους Εβραίους στο μάτι, σκοτώνουν τους περισσότερους απ αυτούς ενω τους υπόλοιπους τους διώχνουν…(ξέρεις τώρα…του θεού πράματα…με αγάπη…ότι δεν είναι δικό μας, καταστρέφεται…)

Κάποιοι από τους ειδωλολατρες προκειμένου να σωθούν, βαφτίζονται Χριστιανοί και κάποιοι από αυτούς είναι μαθητες της φιλοσόφου Υπατίας η οποία είναι ο επομενος στόχος των καλόκαρδων και ευσπλαχνικών μακελάριδων χριστιανών.

Οπως έκαναν και με το δωδεκάθεο, τους αρχαίους Ελληνικούς ναούς, την Λατινική Αμερική, την Βόρεια Αμερική αλλά και μεταξύ τους κατα τον μεσαίωνα, έκαναν κι εκεί…και σήμερα πέρασαν στην Ελλάδα το μοτίβο “η Ορθοδοξία και η Ελλάς βάδιζαν πάντα χέρι-χέρι”…

Η Rachel Weisz λοιπόν είναι συμπαθέστατη στον ρόλο της Υπατίας σε ένα καστ που ερχεται σχεδόν από όλο τον πλανήτη.

Η ταινία κυλάει σαν νερό και αξίζει να την δεί κανείς για να δει ακόμα μια φορά πως καποιοι δολοπλόκοι έγιναν άγιοι και πως κάποιοι που φρόντιζαν για τον άνθρωπο, ξεχάστηκαν.

2 σχόλια

Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI